dinsdag 2 december 2014

Lieselot is geboren!



Mijn laatste nieuwe creatie ;-)

Lieselots verhaal begint een week geleden...  
(ale, eigenlijk 9 maand geleden, maar daar weiden we niet verder over uit ;-))

Maandag 24/11 had ik mijn laatste controle bij de gynaecologe en wist ik dat ik al voor 3 cm niet meer zou moeten afzien tijdens de bevalling. Voor die informatie moest ik echter wel betalen, want 's avonds ging ik met lage rugpijn slapen. Midden in de nacht voelde ik "krampen" opzetten. Ook al was het intussen mijn derde bevalling, ik begon toch wat nerveus te worden. Was het nu zo ver? Hoe zou het deze keer verlopen? Twee uur lang lag ik wakker en beeldde me al allerlei (ramp)scenario's in :-) Ik viel echter terug in slaap en bereikte de ochtend zonder verdere veranderingen. Ook dinsdag overdag verliep alles vlot, alsof er helemaal niets aan de hand was...

Het enige wat die dag veranderde, was de manier waarop ik tegen de bevalling aan keek. Ineens was alle stress verdwenen. Ik had zoiets van "Laat de baby nu maar komen, dan ben ik er ineens van af.". Ik voelde me er volledig klaar voor.



's Avonds hetzelfde scenario als de dag voordien. Tijdens het stikken van nog enkele doopsuikerzakjes, begon de rugpijn terug op te zetten. Ik ging om 20u al slapen, want ik had zo'n voorgevoel dat het wel eens DE nacht kon worden en ik maar beter zoveel mogelijk rust kon hebben voor het echt zo ver was. Om 0u50 's nachts werd ik wakker met weeën, perfect verdraagbaar, maar toch wel langer aanhoudend dan de nacht voordien en met een duidelijke piek. Ik begon te timen: zowel de tijd tussen de weeën als de intensiteit varieerde nogal, maar toen ik recht stond en wat vruchtwater verloor was het voor mij wel duidelijk: deze keer is het voor echt! Omwille van GBS (en de daarbij onvermijdelijke antibioticakuur) moest ik zo snel mogelijk na de start van de bevalling naar het ziekenhuis, dus om 1u20 maakte ik mijn man wakker. Oma en opa werden opgetrommeld om op de andere 2 kindjes te passen en tegen iets na 2u waren we in het Heilig Hart in Leuven. Dat heeft wel iets, zo midden in de nacht naar Leuven te rijden :-)
Bij aankomst bleek dat ik intussen 4cm had. Bijna halfweg, zonder al te veel last. Zo mocht het voor mij gerust verder gaan :-)



Stiekem ben ik wel een beetje jaloers op mensen zoals Tiene of Mme Zsazsa die in alle comfort en schijnbaar volledig ontspannen op een natuurlijke manier thuis bevallen, en toch... toch zie ik het me niet doen. Misschien deels omdat ik er totaal niet op voorbereid ben, maar het idee me in een ziekenhuis te bevinden, geeft me toch een bepaald gevoel van zekerheid. Ik hoef me niet constant af te vragen of alles wel normaal verloopt, want ik word door bekwaam personeel continu opgevolgd. Dat zorgt voor een zekere ontspanning, wat volgens mij alleen maar bevorderlijk kan zijn voor de bevalling.

Hoewel... eens in het ziekenhuis aangekomen voelde ik me zo relaxed dat alles, na een periode van weeën om de 5 minuten, gewoon terug stil viel ;-)
Tot ik hoorde dat de gynaecologe binnenkort aan haar ronde zou beginnen. Het was toen bijna 8u. Omdat de weeën bij de vorige 2 bevallingen ook niet echt op gang geraakten, werden ze met medicatie opgestart, wat ervoor zorgde dat ze meteen vrij heftig waren. Ik begon dus stilletjes aan te zweten bij het vooruitzicht en begon me nerveus te maken. Op slag waren de weeën terug daar :-)

Ik vond het eigenlijk best grappig dat de weeën zo met mijn gemoedstoestand samen gingen. Was ik rustig, dan vielen ze stil. Werd ik nerveus en begon ik teveel na te denken, dan waren ze daar terug :-)


Om 8u35 werd de baxter zachtjes opgestart. Om 8u40 kwam de gynaecologe langs en stelde vast dat ik intussen 5cm had, maar dat mijn vliezen niet volledig gebroken waren, dat het slechts om een scheurtje gegaan was. De medicatie werd stilgelegd, mijn vliezen werden volledig gebroken en zo kon ik verder "op mijn eigen weeën verder varen".

Of hij nog de tijd zou hebben zijn auto te verplaatsen, vroeg mijn man aan de gynaecologe (hij stond nog op de spoedparking). Ze lachtte "zo snel zal het wel niet gaan"...
Toen hij terug kwam, had ik al een paar stevige weeën achter de kiezen. Het breken van de vliezen had duidelijk vanalles in gang gezet. Om 9u20 kwam de vroedvrouw langs en vroeg hoeveel cm ik had toen de gynaecologe langsgekomen was. 5cm, zei ik. "Wij rekenen typisch aan 1cm per uur tot je 7 a 8 cm hebt, dan kan het ineens snel gaan." zei ze.
Ik rekende even snel. Oooh, dan zit ik nu ongeveer aan 6cm, dacht ik. Dan heb ik dus nog een uur of 2 te gaan. Dat zou wel eens kunnen, want bij de vorige twee bevallingen had het even lang geduurd.
Die gedachte was echter nog niet koud en de vroedvrouw was nog geen 20 seconden de deur uit, of ik moest haar ongelijk geven "Nee, het is NU zo ver!!" 

Mijn man riep haar meteen terug, de gynaecologe werd opgebeld. Het verbaast me hoe snel ze er was, dat ze uberhaupt nog op tijd was..."Ze floepen er hier vandaag precies allemaal vanzelf uit" hoor ik haar nog zeggen, terwijl ze razendsnel toeschiet. Drie keer persen later, lag ons heerlijk warm baby'tje op mijn buik... Wat een heeeeeeeeeeeerlijk gevoel!!


Even later hoor ik de gynaecologe over de baby spreken als "ze". Had ik dat goed gehoord? Dan pas drong het tot me door dat ik nog helemaal niet wist of het een meisje of een jongen was, die daar op mijn buik lag. Dat was niet alleen voor familie en vrienden, maar ook voor ons een complete verrassing gebleven. Even checken tussen de beentjes bevestigde: inderdaad, een MEISJE!

Wie had dat gedacht??? De hele zwangerschap door waren zowel mijn man als ikzelf ervan overtuigd geweest dat het wel terug een jongen zou worden. We hadden namelijk al twee jongetjes in huis, mijn man was zelf met 4 jongens thuis. Bovendien had de zwangerschap helemaal niet anders aangevoeld dan bij de twee jongens... Wij konden alleen maar jongens maken, daar was ik van overtuigd geweest.  :-)  



Een meisje... zot jong... Da's toch wel even wennen :-)
Maar ik ben echt super super blij!!! 

We zijn momenteel nog niet 100% klaar voor de "roze golf" die ons huis nu waarschijnlijk automatisch zal overspoelen. HELP! ;-)

Maar ik begin stilaan ook wel al voordelen te zien van een meisje in huis. Kan ik van die zalige kleedjes voor maken... En al die schoon meisjesstofjes die ik tot nu toe allemaal links moest laten liggen... Ale seg, een meisje! Dat schreeuwt toch gewoon om een uitbreiding van de stoffenvoorraad ;-)

En weet je wat, 't schoonste van al is, dat mijn eigen mama, exact 60 jaar geleden, op exact dezelfde datum (26 november) en op exact hetzelfde uur (9u30), ter wereld kwam. En dat ze zo op een kleindochtertje gehoopt had! Lieselot zorgt meteen ook voor het eerste viergeslacht!
Kan iemand zich een schoner verjaardagscadeau wensen?



41 opmerkingen:

  1. Proficiat !!!!
    Hier was het derde kindje ook een meisje, en onze papa heeft ook nog drie broers!
    Lieselot, welkom op de wereld prachtig klein meisje !
    Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Van harte proficiat met jullie dochter! Wat straal je op die laatste foto!
    Fijn dat het allemaal nog vrij vlot is gegaan!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, ik ben helemaal verliefd op ons meisje! Ik zou uuuuuren met haar dicht tegen me aan kunnen rondlopen...
      Ik ben ook wel blij dat het allemaal uiteindelijk zo vlot gegaan is!

      Verwijderen
    2. ja leuk he een meisje nu!! speciaal!

      Verwijderen
  3. Van harte gefeliciteerd! Geniet ervan...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ohhh een meisje, wat heerlijk! Een jongen ongetwijfeld ook, maar na 2 jongens is een meisje toch extra leuk?! En ze krijgt 2 grote broers die haar gaan beschermen, beter kan niet! Supergefeliciteerd! Zo blij voor je!
    Je straalt inderdaad op die foto, mooi!
    Geniet heel erg van je gezinnetje en ik ben al benieuwd naar die jurkjes!
    Ennuh, dat roze gaat er vanzelf weer af, weet ik uit ervaring. Toen Lola pas geboren was, kon het me allemaal niet roze genoeg zijn. Nu walg ik van roze. Mijn dochter niet uiteraard, want roze is nog steeds 'haar beste kleur'.
    Anyway. Enjoy big time!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Echt he... een meisje...
      Voor mij maakte het vooraf echt niet uit of het een jongen of een meisje werd. Ik zou met allebei even blij geweest zijn. Maar nu het een meisje geworden is, ben ik echt wel in de wolken! Volgens mij gaat ze door haar broers in de watten gelegd worden!

      Ik denk dat je met een meisje in huis "roze" gewoon niet kunt vermijden, dat dat gewoon via allerlei manieren gewoon het huis in glipt... Het gebeurt hier nu al, via de kleertjes die we van een lieve buurvrouw te leen gekregen hebben (ja, we waren nog niet echt op meisjeskleren voorzien ;-)). Roze, roze, roze, ... :-)

      Verwijderen
  5. Gefeliciteerd! Ik ben dol op bevallingsverhalen. En die datum... Meant to be! Geniet van je mooie meid!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja, echt, ik kan er niet van over... Die datum op zich vond ik al speciaal, en als het dan nog eens op hetzelfde uur is ook... Da's toch niet te doen!

      Verwijderen
  6. Proficiat met die kleine meid!! Wij kregen ook een meisje na 2 jongens en daarmee ook een viergeslacht :-) Geniet met volle teugen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En valt dat zo'n beetje mee, een meisje na 2 jongens?

      Verwijderen
  7. Hartelijk gefeliciteerd ! Zus zal nogal verwend worden door twee grote broers. Nu al benieuwd welke mooi meisjescreaties zullen passeren. Ook een dikke proficiat aan oma. Een verjaardagscadeau om nooit te vergeten.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zo, de eerste creatie is alvast een feit: de 0-maand slaapzak uit Zo Geknipt! 2.

      Dat ze zal verwend worden door de grote broers, daar ben ik van overtuigd. Ze wordt nu al overladen met kusjes :-)

      Verwijderen
  8. Hele dikke proficiat! Geniet er met volle teugen van!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. dikke proficiat! en welkom aan tkleine wondertje!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wow! wat een feest!! Gefeliciteerd met het dametje... En het is echt super leuk om na de jongens ook een meid te hebben.
    Ze is prachtig! Geniet er maar van!
    Liefs, Corine

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Proficiat! Geniet van jullie mooie dochtertje!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Van harte gefeliciteerd met jullie dochter en zusje!
    Fijn dat de bevalling uiteindelijk toch nog vlot is verlopen, voor nu...lekker GENIETEN!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad, want ik zag er echt een beetje tegenop voordien (wat uiteindelijk voor niets nodig bleek).

      Verwijderen
  13. Wat een mooi meisje! Gelukkig is alles goed gegaan bij de bevalling. Geniet er van!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Proficiat met je flinke dochter!! je hebt dat goed gedaan en niet min zo met vliezen breken enz, en zonder verdoving? straf!!

    Ik had trouwens ook GBS deze keer maar thuis wordt daar niks mee gedaan (is op zich ook niet erg dat die bacterie daar zit), ik heb geen antibiotica ofzo gekregen...

    geniet ervan!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel!
      Zonder epidurale inderdaad. Voor mij was het belangrijk de bevalling zo actief mogelijk mee te maken. Pijn hoort daar nu eenmaal bij, maar uit mijn ervaring met de eerste twee heb ik gemerkt dat mijn pijngrens vrij hoog ligt en de pijn dus nog vrij goed te verdragen vond. Dat maakt de keuze natuurlijk wel iets makkelijker. Het herstel achteraf gaat natuurlijk ook een stuk vlotter als je geen verdoving gehad hebt.

      Verwijderen
  15. oooh, een welgemeende proficiat!!! Lieve dochter om jaren te beminnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Een meisje??? Een meisje!!! Dat was mijn eerste gedacht toen ik je smsje las. :-)
    Hoera, na maanden overtuiging dat jullie een derde jongetje gingen krijgen, is het dan toch een dochtertje geworden. Nog eens dikke proficiat!
    Geniet van je kleine meisje, ze heeft alvast twee fiere grote broers die haar mee op sleeptouw kunnen nemen.
    (psst, ik zal roze alvast vermijden in mijn cadeautje haha)
    Goed gemikt trouwens, de datum EN het uur van je eigen mama nadoen, dat is natuurlijk VEEL beter dan op mijn verjaardag bevallen. ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, jouw gedacht toen je mijn smsje las, is exact mijn gedacht toen ik de gynaecologe vroeg "En, hoe gaat *ze* heten?".
      Ik vond het ook wel straf, zo datum en uur van bevallen nadoen van de geboorte van mijn mama... Ik kan er nog niet van over.
      Ja, het roze... ik word er intussen al compleet door omringd. Maar felroze stoort me niet hoor! 't is eerder het fletsere babyroze, waar ik nog een beetje moet aan wennen ;-)
      Enne, Anneleen, hoewel ik zo een zelfgemaakt cadeautje van jouw hand echt SUPER zou vinden, voel je alsjeblieft niet verplicht van een cadeautje te maken! Ik ben al blij genoeg dat je graag een handje wil toesteken met het maken van de zakjes!

      Verwijderen
  17. Wat een leuk verhaal om te lezen en mijn moederhart slaat direct op hol met de bijhorende krop in de keel. Proficiat!! En geniet van dat meisje. Hier is Nel ook het enige meisjeskleinkind. Zo tof!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. :-) Ik word ook altijd week van geboorteverhaaltjes. Je zou zo nog voor een derde gaan, niet, Lindsy?

      Lieselot is niet het enige meisjeskleinkind (mijn broer heeft ook een dochtertje), maar wel de eerste waar vier generaties op rij vrouwelijk is: mijn oma, mijn mama, ikzelf, Lieselot.
      Mijn mans grootouders zijn al overleden en daar zal het dus wel even duren eer een mannelijk viergeslacht mogelijk is.

      Verwijderen
  18. oooooh wat een dotje zeg!
    Ik heb zelf ook een pasgeboren dochtertje, ze is 16-10 geboren maar is nog steeds een stukje kleiner dan jouw prachtige Lieselotte :)

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Wat een mooi meid!
    grtjs Saartje

    http://saartjeathome.blogspot.be

    BeantwoordenVerwijderen