In't nieuw

Waaaw, wat een zalig zonnetje!! Je krijgt er volop zin van om terug buiten te komen, om wat in de tuin te werken, om te gaan fietsen, of ... om terug te gaan naaien. :-) Het geeft terug een vonkje energie, iets waar het me de laatste maanden serieus aan ontbrak. Vrijdag besliste ik eens een dagje voor mezelf te nemen. Behalve de wetenschap dat ik daar enorm deugd van gehad heb en dat wat regelmatiger zou moeten doen, leverde het ook een astronautenpyama voor onze Jasper op, een bijna exacte kopie van degene die ik een paar weken ervoor voor grote broer afgewerkt had. Gedachten op nul en naaien maar ;-) Ik kreeg er zo de goesting mee terug dat ik zaterdag ineens verder zette met een nieuw ensemble voor ons Lieselotje.

Niet dat ik de laatste tijd niets meer deed: ik maakte in de naailes dit jaar al een bloes en een T-shirt voor mezelf, en daarbuiten voor het eerst iets voor mijn ventje (de kaptrui voor mannen uit LMV) en een berenkaptrui voor de oudste zoon. Nu was het dus de beurt aan de jongste zoon en de dochter.
Het voelde vooral ook goed te merken dat ik na 5 jaar naailes eindelijk voldoende ervaring blijk opgedaan te hebben om het aan te durven mijn eigen ding te doen met een patroontje.

Hier een korte blik op de bijna identieke astronautenpyama's voor de jongens. De ene was al wat wakkerder dan de andere, of moet ik zeggen: de ene had al wat meer zin in een fotoshoot dan de andere :-) Ik weet het, 't zijn zomerpyama's, niet echt het seizoen ervoor, maar ja, als ze't in hun kop hebben, hebben ze't niet in hun gat...

Voor Lieselot maakte ik dit broekje uit de laatste Ottobre. Ik kocht het stofje oorspronkelijk voor een van de jongens, met het idee er een kaptrui van te maken. Ik was er toen nog van overtuigd dat de print leeuwtjes voorstelden (jullie ook?). Uiteindelijk vond ik het kleur toch geschikter voor meisjes en bovendien stelde ik nu ook vast dat de manen eigenlijk geen manen waren, maar dat het om beertjes met een kroontje ging binnen een bloemachtige print.

Een leuk modelletje om te maken!

Het broekje voor Lieselot

Om een of andere reden heb ik altijd de neiging naar een stofje met een print te grijpen. Dit keer deed ik dat eens bewust niet. Omdat ik geen bijpassend kleur in de stoffenkast had, maakte ik het volledig in het geel, maar daardoor komen de raglanmouwtjes wel iets minder goed uit. Uit een restje berenstof knipte ik een beertje en maakte hieruit een applicatie voor het T-shirtje: perfect als T-shirtje alleen te dragen, maar ideaal in combinatie met het broekje.

Het bijpassend raglan T-shirtje: het patroontje voorziet een iets langere achterkant.

 Samen geeft dat dit ensemble'tje

En blij dat ze er mee is :-)

Stof: Gele tricot van stoffenspektakel, berenstof (geen idee meer)
Patroon: Ottobre Lente 1/2016 (Diagonal tricotbroekje en Skogsdjur raglan shirtje) - maat 80
Voor de pyama's: "Pyama Party" van Hilde Leysen (Maat 104 en 116)
Tijd: een avond per stuk

Mini-blogmeet inspireert

Een hele tijd terug kreeg ik van Sandra via Facebook plots een uitnodiging voor een mini-blogmeet bij Sister Bean in Mechelen. Ik volgde haar blog al eventjes, maar was toch heel aangenaam verrast, des te meer omdat ik de laatste tijd wel wat minder actief ben op mijn blog (kindjes en fulltime werken, ik moet het niet verder uitleggen, denk ik...). Ik kende wel enkele van de blogs van de andere genodigden, maar behalve Anneleen, een van de vriendinnen van ons naailes-kliekske, kende ik er eigenlijk niemand persoonlijk. Lang heb ik getwijfeld of ik wel of niet zou gaan, maar in de laatste week voor de grote dag, zag ik op Facebook zoveel mensen afhaken, dat ik dacht, kom, we gaan er gewoon voor.
Toen we op de Vismarkt aankwamen, schoot onmiddellijk de gedachte door mijn hoofd "Oooh jeee, ze zitten buiten... Ben ik even blij dat ik mijn winterjas aan heb!"

Gelukkig was er warme chocomelk! Met marshmallows en maltesers, stel je voor! Lekker zoet!
Zie eens hoe iedereen aan't glunderen is, blij als een klein kind :-)

Je ziet het niet, maar ons Anneleentje was er ook bij hoor! En ze had haar nieuwste rokje aan ;-)

Na een uurtje of twee kletsen, trokken we met bevroren teentjes richting Stitch & Co, waar ik nog 2 hele leuke stofjes scoorde! Eentje voor mij en eentje die de kindjes zelf kunnen inkleuren...

En ja, zo'n mini-blogmeet, dat inspireerde me weer helemaal om me de volgende dag eindelijk nog eens achter de naaimachine te zetten. Onder algemeen gesupporter van mijn man, maakte ik op een goed uurtje een nieuw broekje voor Lieselot (en meteen erna begon ik zelfs nog aan een groter project). Ik deed weer wat van gerecykleer: de blauwe boordjes knipte ik uit de col van een Kringwinkel-coltrui...

Dank u, Eva, voor het leuke Amigurumi olifantje!!

Verslagjes van de mini-blogmeet vind je alvast ook op de blogs van Sandra en Cindy. Op hun blogs vind je ook de lijst van deelnemers. Ga zeker ook daar eens langs!

Stof: vosjes (herinner me niet exact meer hoe het in mijn stoffenvoorraad beland is... als je het niet altijd meer blogt he...;-)) en een oude coltrui (blauwe boorden)
Patroon: Ottobre Herfst 4/2014 (Straight Stripes)
Tijd: 1u 

Waterval-T-shirt

Een trimester lang ben ik er in de naailes mee bezig geweest, maar nu is ze eindelijk af: mijn eerste T-shirt! Pakweg de laatste 5 lessen dacht ik steevast "Volgende week raakt het zeker af, er moet niet veel meer gebeuren..." en telkens opnieuw werd ik weer verrast door het feit dat alles langer duurde dan verwacht.
Omdat ik dit watervalshirtje uit de XL-rubriek van de Knipmode van juli 2012 zo mooi vond, wou ik het per se maken, ook al wist ik dat ik zelfs de kleinste maat nog serieus wat zou moeten verkleinen. En zo was het ook effectief: bij de eerste pasbeurt leek het wel een patattenzak, echt waar, eens te meer omdat dit op zich al een heel los model is.
De kleuren kwamen zo mooi uit in het boekje, dat ik er iets gelijkaardigs uitzocht op het stoffenspektakel. En voila, na vele uren zwoegen is dit het resultaat: