Bye bye stashbusting

En toen gebeurde het ineens... Ik heb het bijna niet zien aankomen...

Na al mijn moeite van vorig jaar om mijn stoffenvoorraad te verminderen (wat trouwens ook niet al te best verliep), staat hier ineens een dubbele hoeveelheid voor mijn neus...  Ben ik echt in de stoffenhemel terechtgekomen? Of is het allemaal maar een droom? Schud je me misschien even wakker?

Links: Mijn vroegere stoffenvoorraad
Midden: Waar mijn man mee thuis kwam
Rechts: Mijn huidige stoffenvoorraad

Toen ik op 2dehands een aanbieding zag van iemand die haar volledige stoffenvoorraad te koop zette omdat ze naar het buitenland zou verhuizen en daartussen heel wat leuke stofjes zag zitten, deed ik meteen een bod. Na haar persoonlijk gecontacteerd te hebben, maakten we een afspraak om ze op te pikken. Mijn ventje was zo lief zijn middagpauze op te offeren om naar Brussel te rijden en kwam thuis met zijn koffer afgeladen vol...

Een hele dag ben ik bezig geweest met het uitsorteren, mijn eigen voorraad te herschikken en telkens te dromen over wat ik met een bepaald stofje zou maken. Dat was al een plezier op zich :-)
Met dit als uiteindelijk resultaat:

Van links naar rechts en van boven naar onder:
1) Katoentjes met basiskleur geel, beige en grijs
2) Katoentjes met basiskleur wit
3) Katoentjes met basiskleur roze, paars, oranje, rood en zwart
4) Katoentjes met basiskleur blauw en groen
5) Veelkleurige katoentjes
6) Boordstof, KW- en andere waterdichte stof en voering voor bv. rokken
7) Fleece, sweaterstof en een pelske
8) Tricot, dikke en dunne
9) "Speciale" stofjes, niet onder te brengen in een van de andere categorieen
10) Canvas, vnl. IKEA
11) Zwaarder katoenen stoffen en wollen dekentjes
12) Stof voor broeken, jeans, en een paar andere

En dan heb ik daarnaast nog een doos met flanellekes, ribtricot, zebravelleke, ... die niet meer in mijn bakken geraakten.

Naast de beloofde 5 overvolle bakken met katoentjes, jersey, wol, jeans en nog veel meer, vooral Afrikaansgetinte stofjes, gaf die lieve mevrouw ook nog een hele zak met kleren mee waarvan ze de stofjes te mooi vond om ze zomaar weg te doen (gelijk had ze!), met de bedoeling ze te recyKleren. Toevallig waren een deel van die kleren perfect mijn maat. Het waren niet meteen de kleren waar ik zelf in de winkel naar zou grijpen, maar ik moet toegeven dat ze me wel staan: hoera, uitbreiding van de kleerkast!

De kleren die richting recyKleerstapel verdwenen

Ze gaf ook een kaphanddoek mee die ze (vermoed ik) zelfgemaakt had en een prachtige quilt van patchwork die nu op onze zetel ligt te pronken...

Als ik het label op de rollen mag geloven, beschik ik nu eveneens over zo'n 194m grijze en witte kant. Hoe kan een mens dat in zijn leven ooit opkrijgen? :-)

En dat is nog lang niet alles! Toen ze vroeg of ik iets met wol zou kunnen doen en ze dat ook mocht mee geven, antwoordde mijn man "ja, dat mag" met in het achterhoofd voornamelijk mijn opmerking dat ik met de kindjes eens een namiddagje pomponnetjes wou maken maar geen wol had. Dus gaf ze ook nog eens een volle zak met wol mee, maar nu kan ik wel duizend pomponnetjes maken!

 
Of wil iemand mij leren haken of breien?
Hmmms, da's misschien gevaarlijk, stel dat ik het te leuk vind en ik nog eens met een nieuwe hobby, met bijhorende nieuwe verzameling, begin... Laat maar :-)

't is om zeep

"Oh, zondag staat het stoffenspektakel in Luik op de agenda."
"Ja, dat weet ik, maar dat staat er nog in van voor dat ik beslist had aan Stashbusting mee te doen. Ik mag geen nieuwe stofjes meer kopen of het wordt serieus afzien om de '1 in/3 uit' nog te halen"
"Ja, maar dit is wel het laatste stoffenspektakel voor de zomer en als je in de zomer nog T-shirtjes voor de kindjes wil maken en rokjes voor jezelf..."
"Nja, ik weet het, en van tricootjes voor T-shirtjes heb ik nu niet echt een voorraad..."
"Kijkt anders al maar eens in de Ottobre en zie maar eens wat je nodig hebt."


Ik zet me aan tafel achter de laatste Ottobre's en de zomeredities die ik liggen heb en begin driftig te schrijven.
Zoveel stof voor een T-shirtje voor de kindjes, zoveel voor een kleedje voor mezelf. Ooh, da's nog een schoontje. Misschien kan ik die maken voor de trouw waar we in juli naartoe moeten. Vlug op de lijst. Och, dat ziet er een cool hemdje uit, daar zal onze Willem wel mee staan!

Uiteindelijk eindig ik met een lijstje van zo'n 12 verschillende projecten, helemaal in de mood voor het stoffenshoppen, maar het schuldgevoel besluipt me... Diep in mij voel ik me een zwakkeling...

Als ik op zondag in de Marche des Foires rondloop in Luik, is dat gevoel echter helemaal verdwenen. Ik heb er helemaal zin in en laat me helemaal meeslepen!

Hiermee ben ik dus uiteindelijk thuis gekomen (valt nog mee, nee?).

2 linnen stofjes voor een Jakob en een zomerbermuda voor de kindjes

Stofje voor het hemdje uit de allerlaatste Ottobre (ja, inderdaad, net hetzelfde als in het boekje!)

Vermoedelijk worden dit 2 rokjes voor mezelf...

Tricotjes voor mezelf: voor een kleedje, 2 T-shirtjes en nog een afslankend kleedje in 2 kleuren.

2 zeldzame jongenstricootjes die onder mijn oog passeerden

Stof dat als voering dienst kan doen. Komt altijd van pas, niet?

En dan volgt hier nu de keiharde waarheid:

Status Stashbusting 2014:
Out: 26
In: 55

Wie goed kan rekenen, weet dat ik nog 139 stofjes "uit" moet hebben vooraleer ik dit nog kan goedmaken en dat op 224 dagen... Da's zo ongeveer elke 3 dagen 2 stofjes uit. Ik zou zeggen "'t is om zeep" en jullie?

Blind Date in Antwerpen

Iedereen kent ongetwijfeld nog het datingprogramma van VTM, gepresenteerd door Ingeborg van 1991 tot 2004. Na het uitspreken van de nodige ingestudeerde zinnetjes, koos de jager zijn prooi en liet Ingeborg de wand tussen hen wegschuiven.

Zaterdag ging ik naar een heuse naaiblogmeet en dat voelde wel een beetje als zo'n blind date. Geen sprake van opgezet spel. Alleen de grote lijnen van het script werden uitgeschreven door 4 toffe madammen, die de wand tussen mij en zo'n 25 andere mij onbekende blogsters en 1 blogger weggeschoven: Ilse, Lieke, Anneke en Hanne.

Omdat we het allebei best wel spannend vonden, spraken Lindsy en ik af voor een pre-blind date in het station van Aarschot, vanwaar we na een warme chocomelk en thee samen verder reisden richting Antwerpen. Zoals gehoopt en verwacht, klikte het meteen en al kletsend, wandelden we richting Viggo's, waar de meesten al aan een heerlijke koffie zaten te slurpen. De eerste kennismaking verliep best wel vlot, maar hoe kan het ook anders? Met allemaal gelijkgezinde sympathieke mensen van ongeveer dezelfde leeftijd, heb je natuurlijk meteen wel een onderwerp om over te praten. "Van welke blog ben jij? Heb je dat kleedje zelfgemaakt? Heb jij kindjes?" Sommige dingen hoefden zelfs niet meer uitgesproken te worden, want "Oh ja, dat heb ik op je blog gelezen!" Slechts een 5-tal van de blogs kende ik al, de overige waren voor mij een leuke nieuwe ontdekking.

 Zodra iedereen aangekomen was, trokken we richting stoffenwinkeltjes. De eerste stop was het kleine Afrikaanse stoffenwinkeltje "Mamadou". Op weg naar onze volgende stop, de Stunt, werden we al warm gemaakt voor het speciale en chaotische karakter van de winkel. Voor het raam hingen een paar grappige pianobretellen klanten te lokken. Jammer genoeg hing er net vandaag een briefje aan de deur dat de winkel uitzonderlijk pas om 14u open ging, maar als het dringend was, konden we wel even bellen. En of het dringend was! We stonden met zo'n 25 man en haar winst van de dag voor haar deur.

Een belletje later, bleek dat de eigenaars in Brussel zaten, wat ons noodzakelijkerwijs een paar huizen verder dan voorzien halte deed houden: bij Moens. Een waar stoffenparadijs, aan heel goedkope prijzen. En raar maar waar, ik heb me beperkt tot kijken, voelen en dromen. Ik ben zonder nieuwe stofjes buiten gekomen!

Onze volgende stop was Madame Tirette, waar we Hanne zouden oppikken, die er die ochtend een workshop op zitten had en waar we ook de swap zouden doen.

Dit was wat ik had meegebracht:

stofjes waar ik van af wou (waarvan 3 zelf al eerder gebruikt voor een luierzakje en 2 rokjes), een paar knikkerzakjes (die uiteindelijk met Ilse mee vertrokken zijn richting Debora voor de schoendozenactie), een zak vol retro-knopen, gespen en een paar knutselspulletjes.

Zo'n swap is eigenlijk best wel grappig. Iedereen gooit al zijn spulletjes samen op tafel, waarna je eerst evenveel stofjes kunt kiezen als wat je meegebracht hebt.

Maar daarna bleef er nog zoveel liggen, waar mensen zo graag van af wilden en onder geen beding terug mee naar huis wilden nemen, vaak supermooie stofjes, waar ik zelf nooit afscheid van zou kunnen nemen. Ik kon het niet over mijn hart krijgen die mensen teleur te stellen, waardoor ik  met meer stofjes terug huiswaarts keerde dan waarmee ik vertrokken was, en dat was nu net niet de bedoeling... 4 stofjes out (want eentje kreeg ik maar niet verpatst) - 10 in. Gmbl (maar tegelijk: joepie!) En ook nog een patroontje van Kwik Sew. Bedankt aan alle mensen die hier hun spulletjes herkennen!

Bovendien kocht ik er ook nog 2 nieuwe stofjes van Madame Tirette's winkeltje zelf:

Intussen was het al 14u en dus hoog tijd voor onze lunch bij de Indiër. Een heerlijk, en slechts bij momenten pikant, buffet à volonté. Ik deelde er de tafel met Lindsy, Lieve, Lies en Axelleke. Lies iets van haar plannen ontfutselen, daar zijn we niet in geslaagd, maar we hebben met grote ogen van verwondering de plannen van Lieve en Naomi aanschouwd!

Toen werd het tijd voor een groepsfoto, die Anneke achteraf zalig bewerkt heeft (danku, Anneke!), want iedereen ging stilaan een andere richting uit.

Terwijl een groepje nog een bezoekje bracht aan het modemuseum, trokken we met de rest richting Petit Pan en Julija's shop. 

alwaar ik me nog 2 stofjes aanschafte: een toile cireeke en een stofje voor een hemd voor mijn man. Hij verdient het wel nadat hij een hele dag gebabysit heeft, zodat ik op stap kon gaan.

Bij aankoop kreeg ik er nog dit geweldig leuke zakje bij:

En toen werd het stilaan tijd om, moe maar voldaan, en met zere voeten, de terugreis aan te vatten. Bedankt, Lindsy, om me daarbij te vergezellen!

Meiden, heer, het was super om jullie te mogen ontmoeten! Ik wens jullie nog heel veel naaiplezier toe, en hopelijk tot in Gent of Leuven!

Deelnemers:
Ilse, Lieke, Anneke, Hanne, Heidi, Ivy, Annie, Sofie, Lies, Lieve, Lindsy, Regina, Riet, Caroline, Emily, Eline, Louize, Jo, Joost, Kim, Laura… en de blogloze Erika en Margot…
Bezoek zeker eens hun blogs!

Stoffenwinkeltjes in Antwerpen:
Stunt Solderie, Turnhoutsebaan74
Stoffen Moens, Turnhoutsebaan 112
Madamme Tirette, Kerkstraat 58
Petit Pan, Nationalestraat 63
Julija’s shop, Nationalestraat 118


Stay tuned, want straks volgt nog de uitslag van de giveaway!

Wat een vrouw lijden kan...

Zondag, De Grote Zaal van De Curve in Kessel-Lo.
Stockverkoop van Bambiblauw.

Het had wel iets gezelligs, maar over het tijdstip had ik vantevoren misschien iets beter moeten nadenken :-) Ik dacht, goh, een zondagmorgen, iedereen zal rustig willen uitslapen en op't gemak in de namiddag eens langskomen. Als ik tegen 10u ga, is het nog rustig. Was dat even buiten al die jonge mama's gerekend, waarvan de kindjes natuurlijk al supervroeg wakker waren en die op zo'n mooie zondag eigenlijk niets anders gepland hadden dan leuke stofjes te scoren om hun dochtertjes van jurkjes en rokjes en hun zoontjes van fleurige hemdjes te voorzien.

Om 10u10 kwam ik aan op het Becker-Remyplein. Na 5 toertjes rijden en telkens iemand net voor mijn neus de vrijgekomen plaatsjes te zien innemen, pakte ik het iets ruimer aan en begon ik de omliggende straten af te schuimen. Op dat moment had ik nog niet door dat de paar plaatsjes die vrijkwamen, eerder door mensen bezet waren die wanhopig terug vertrokken. Na 20 min rondrijden, vond ik dan eindelijk toch een plekje en stapte ik vol goede moed richting De Curve. De zaal was echter niet zo groot als zijn naam wel deed vermoeden. Dus toen ik mijn eerste stap binnenzette, werd ik door wanhoop overmand. Ik zag alleen maar hoofden, overal waar ik keek. De moed zonk me in de schoenen. Aan de 5 meter lange tafel met stofjes, zag ik een massa van zo'n 2 meter dik aanschuiven. Maar ik vermande mezelf, schraapte alle moed bijeen en zette een stap vooruit. Voorzichtjes schuifelde ik tussen de massa mensen door richting kledingrekken. Ook al zaten er heel mooie stukken tussen, mijn portefeuille was niet zo akkoord en dus zocht ik voor mezelf een mooi plaatsje uit achteraan de rij bij de tafels voor de stofjes, met het idee dat het op het eerste zicht misschien wel onoverkomelijk leek, maar misschien sneller vooruit ging dan de rij deed vermoeden. Opnieuw mis. Dat schuiven, dat werkte precies niet zo en ook achter mij leek de rij maar niet verder aan te vullen. Na een uur denk je "Och, nu kan ik toch ook niet meer naar huis vertrekken? Dan is alle moeite sowieso voor niets geweest en amper 6 euro per halve meter, op alle stofjes, dat kun je toch niet laten liggen?", dus ik bleef wijselijk staan, knoopte een gesprek aan met de mensen rondom mij en maakte er het beste van. Gelukkig bleef iedereen wel nog vrij rustig en op een paar mensen na wachtte iedereen gemoedelijk zijn beurt af. Op stoffenspektakels had ik al veel erger meegemaakt!


Na 2u aanschuiven, kon ik eindelijk een eerste blik op de stofjes werpen, over de schouders van de rij voor mij heen en na 2u30 kon ik me eindelijk volledig laten gaan. En dat deed ik dan ook.
Dat ik dit jaar eigenlijk mee deed met Stashbusting (3uit-1in), daar dacht ik op dat moment niet meer aan. Mijn ogen waren gulzig. Ik had te lang afgezien om met amper 2 stofjes naar huis te komen. Het werden er 9... en 2 boordstoffen.

Chapeau voor het Bambiblauw team dat ondanks de drukte ijzig kalm bleef en iedereen met de glimlach bediende!

Status Stashbusting:
Out: 8  (voor elk afgewerkt projectje dat dit jaar op mijn blog verscheen, telde ik elk verschillend stofje, ook al waren die niet voor de volle 100% opgebruikt).
In: 12 (Ja, ik moet toegeven dat ik de dag voordien ook nog een roze fleecedekentje uit het Kruidvat meegebracht had. Ai ai ai... slecht bezig)

Da's een achterstand van, euhm..., 28 out :-s en dan te bedenken dat ik volgend weekend op blogmeeting ga in Antwerpen, met o.a. bezoekjes aan Petit Pan en Julija's Shop. Als dat maar goed komt!

Verrassing!

Lang zal mijn blogje leven, lang zal mijn blogje leven, lang zal mijn blogje leven in de gloria, in de gloooo-ri-a, in de gloooo-ri-a. Hiep hiep hier, hoera!!

Verjaardagen zijn er om gevierd te worden. Zo ook blogverjaardagen!
En Juffertje-in-het-Groen was het duidelijk met me eens! Zij was mijn allerallereerste fan, een jaar geleden, en volgt sindsdien trouw mijn doen en laten. Op de blog dan welteverstaan. Hoewel we blijkbaar amper een kilometer of zo van elkaar af wonen (dat heb ik vandaag ontdekt), hebben we elkaar nog nooit ontmoet (of misschien wel, maar weten we het alleen niet :-))!  

Juffertje-in-het-Groen verraste me vandaag met een superleuk kadootje! Zomaar, omdat ze daar zin in had. Kijk eens wat er vandaag in mijn brievenbus belandde!

Niet te doen! Volgens mij weet ze dat ik stilletjesaan stofverslaafd begin te worden, want er staken maar liefst 3 hele mooie lapjes stof in en een prachtige vilten bloemenbroche. Volgens mij, he, gaat die perfect passen bij het zwarte vestje dat ik vorig jaar in de naailes maakte en nog niet blogde. Echt waar!

Juffertje, je bent een schat! Bedankt voor deze leuke verrassing en om de opbouw zo spannend te maken. ;-)

Stoffenspektakel Maastricht 2013

Het laatste stoffenspektakel van het seizoen. Dat kon ik niet missen. Al moesten we er helemaal voor naar Maastricht rijden :-) Net als Luik en Namen een heel aangenaam stoffenspektakel, waar je op je gemak, zonder geduw en getrek zoals in Leuven of Mechelen, je stofje kunt uitkiezen en meteen kunt betalen zonder een kwartier te moeten aanschuiven.
Zoals je ziet, heb ik opnieuw een uitgebreid stoffenvoorraadje ingeslagen, zodat ik er de hele zomer mee door kan, tot een van de eerste stoffenspektakels van het nieuwe seizoen.

En (ook) deze keer heb ik met elk stofje duidelijke plannen! :-)
Het linkse stapeltje is allemaal bedoeld voor rokjes voor mezelf (de onderste drie met voering, de bovenste 5 waarschijnlijk zonder, ik heb er in elk geval nog geen voorzien), de middelste tricotstofjes worden twee t-shirts en een kaptrui voor de zoontjes en de rechtse stapel (inclusief de mousse achteraan) is voorzien voor kadootjes, die heel binnenkort moeten afgeleverd worden, dus dat zijn de projectjes die waarschijnlijk het eerst op de blog zullen verschijnen.
Daarnaast natuurlijk weer wat fournituren voor de afwerking, wat boordstof en een extra stofje die zo goedkoop was dat ik het niet kon laten liggen, maar waar ik nog niet meteen weet wat ik ermee zal doen.

En nu... aan de slag!

Kadootjesweek!

... en dat terwijl het niet eens mijn verjaardag is!

DO (ja, Valentijn) stond mijn liefste schat me thuis op te wachten na een vermoeiende werkdag met ... een prachtige bos rode rozen.

VR viel dit leuke stoffenpakketje in de bus die ik dankzij Stannels midlifecrisis gewonnen had, voor een pennenzakje of een labellozakje, voor biais/paspel voor een knikkerzakje, zoals Lindsy suggereert. Ik heb al een paar ideetjes in mijn hoofd voor wat ik ermee ga doen, maar dat zie je dan op tijd en stond wel op mijn blog verschijnen (kan ik ineens ook wat vaker reclame maken voor haar leuke blog! ;-)) Een hele hele dikke merci, Lindsy!

ZA was mijn ventje na het boodschappen doen met dit leuke boek naar huis gekomen. Van een superleuke verrassing gesproken!! Wat kent hij me goed :-)

ZO was het stoffenspektakel in Namen! Wat een heerlijk rustige bedoening daar in vergelijking met Leuven of Mechelen. Ik ga voortaan enkel nog in Wallonië stoffenshoppen! Ik kwam naar huis met een lege portefeuille en 2 volle shoppertassen met nieuwe aanwinsten en een hoofd vol plannen. Zie je ook al het picknickkleed, het shoppertasje, het fietszadelhoesje, het rokje met voering, het donsdekenovertrek, de speurtas, de knuffelberen, de schoudertas, de nieuwe broeken, het hemdje, het...? ;-)

WOE viel de troostprijs van ietsiepietsiekitschie in de bus. Ik had het gevoel dat ik de hoofdprijs weggekaapt had: zo mooi! Het koetje dat al jaren goed voor mijn sleutels zorgt, heeft nu net als haar Zwitserse vriendjes een belletje. Eentje die aan een supermooi hartje hangt. Zo hoef ik vanaf nu maar gewoon even met mijn handtas te schudden om te weten of ik mijn sleutels bij heb. En, nu we het toch over mijn handtas hebben: sinds ik met een nieuw exemplaar rondloop, die geen apart zakje heeft voor een gsm, loop ik me continu zorgen te maken over de combinatie sleutels-gsm en had ik me al langer voorgenomen er eens een hoesje voor te maken. Ooit... Aan die zorgen komen nu een eind, want in het pakketje zat een prachtig gsm-hoesje! Lekker dik en zacht en met een supermooie knoop! Dankjewel, Ellen!!