Flexifluo

Rondfietsen met een fluo hesje en er dan een rugzak over hangen... Ik heb het altijd al een probleem gevonden, want van die zichtbaarheid blijft helaas ineens maar weinig meer over.
Ben ik Riet & Lies even dankbaar voor hun perfecte oplossing! In de nieuwe Zo Geknipt plaatsten ze een patroontje voor een gemakkelijk wegklapbare flexifluo als alternatief voor een rugzakhoes, met de keuze uit 4 formaten en 5 mogelijke bevestigingswijzen. Ik wou er eentje maken voor onze Willem (je zult straks wel begrijpen waarom) en koos dus voor de kleuterboekentasversie (na die eerst op papier overgetekend te hebben, checkte ik natuurlijk wel even snel of die ook zou passen).

Ik wou liever niet teveel aan zijn boekentas zelf prutsen. Je weet nooit dat hij het maar niets vindt en dan zit je daar met die (druk)knoop, en aangezien ik hier geen nestelogen liggen heb, restten mij nog maar 2 van de 5 opties om te bevestigen: elastiek of lintjes. Ook al bood Willems boekentas wel de mogelijkheid om de rugriempjes los te maken, ik opteerde toch voor de oplossing met de lintjes met in het achterhoofd het idee dat we die dan sneller van rugzak konden wisselen indien nodig (bv. naar zwem- of sportrugzakje).

Vorig jaar had Willem voor school een fluohesje nodig. Er werd toen heel hard rond de veiligheid in het verkeer gewerkt en ze kregen zelfs "punten" als ze hun fluohesje aan hadden. Om Willem nog eens extra te motiveren maakte ik toen voor hem een gepersonaliseerd "Sherif"-fluohesje, dat ik verknipte uit een groot fluohesje met reclame op de rugkant. Ik was ervan overtuigd dat ik jullie dat had laten zien, maar blijkbaar is het nooit tot op mijn blog geraakt..

Ik heb er dus nog rap even een foto van getrokken (ongewassen, excuses!)

De voorkant

De achterkant

Om een lang verhaal kort te maken: ik gebruikte hiervoor het Rodeo-patroontje voor een cowboygilet uit Homemade Mini Couture en nam een ruime maat, want het moest natuurlijk over zijn dikke winterjas passen.
Er kwam nogal wat tornwerk aan te pas: ik maakte de volledige biais los van het origineel vestje en hergebruikte toen ook de fluorescerende banden (jaja, volledig losgetornd) voor het knippen van de sterretjes en voor de nieuwe stroken, waar ik ook voorzichtig zijn naam uit weg knipte: geen discussie van wie het fluohesje was en niet zo snel kwijt te spelen op school of in de opvang.

En nu komen we er :-) Ik bewaarde natuurlijk (ge kent mij al een beetje) hetgeen er nog overschoot van het grote fluohesje met de reclame, het restje van de fluorescerende strook en zelfs de letters van Willems naam die ik eruit wegknipte: je wist maar nooit dat dat nog eens van pas kwam...

En dat moment was vandaag dus aangebroken!

Het restje van de vorige recyKleerbeurt

De stukken onder beide armgaten waren nog net groot genoeg om er de flexifluo uit te krijgen...

Net gepast voor mijn nieuwe project!

Het overschotje van de fluorescerende strook was net groot genoeg om er de pijl uit te krijgen en ook de letters die ik zo netjes had proberen uit te knippen, kwamen nu terug van pas.

Het enige grijze lintje dat ik liggen had, was deze met een niet nader te noemen merk op, maar -toeval of niet- net 80 cm lang, net wat ik nodig had!

Maar Willem met reclamelintjes naar school laten gaan, zo ver wou ik het nu ook niet drijven, dus stikte ik er aan de andere kant een wit lintje op, gerecycleerd van mijn broers huwelijk.
Recyclage ten top zo'n flexifluo ;-)

Om de onderkant te verzwaren, koos ik voor gedroogde linzen in plaats van rijst. Die zullen wel niet meer ontkiemen als ze nat worden in de regen, want die zijn al vele malen de oven in gegaan om taartbodems blind te bakken :-)

En, wat denk je? Zichtbaar genoeg?

Willem was er alvast blij mee!  Eindelijk, mama!
Omdat ik begin januari al met knippen begonnen was, wist hij wat er aan kwam en dus kwam hij vaak thuis van school met de vraag "Mama, is dat ding om aan mijn boekentas te hangen, dat de auto's mij goed kunnen zien, al klaar?"
"Nu wel, jongen. Met je fluojasje en flexifluo kun jij alvast veilig naar school." Nu Jasper nog.

Dit projectje werd gemaakt in het kader van de Zo Geknipt 2 Sew Along. Neem gerust eens een kijkje op mijn blogberichtje daar voor de technische details ;-)

Stof: oud fluohesje
Patroon: Zo Geknipt! 2 (Project 9 - Flexifluo)
Tijd: toch zo'n 2u a 2u30. In mijn geval was het vaststikken van de letters, de pijl en de paspel het meeste werk.

Anti-plastiek-brigade

Ik blijf me maar afvragen waar al die plastiek zakjes die hier in huis komen, vandaan blijven komen...

Ga maar eens een dagje soldenshoppen... Met hoeveel zakken kom je niet thuis?

De mensen aan de kassa bekijken u raar als ge zegt: ik hoef geen zakje hoor.
Dan krijg je als reactie "Jamaar, we hebben wel zakken, hoor". Ja, dat weet ik ook wel, maar die wil ik niet, ik heb zelf een tas bij...

Of in de Mister Minit waar ik de zolen van mijn laarzen liet repareren (tegenwoordig zijn die zolen toch niet meer wat ze geweest zijn). Toen ik daar zei dat ik de laarzen wel in mijn (herbruikbare) zak terug mee zou nemen (waarin ik ze een half uur eerder trouwens ook gebracht had), dan kreeg ik als antwoord dat hij ze toch nog even in een zakje ging steken, dat het dan netter weg zat... en voor ik kon reclameren, kreeg ik maar liefst 2 (!) plastiek zakken mee, IN mijn herbruikbare tas. 

Soms dient die zak zelfs enkel maar om je spullen van de kassa naar je auto te brengen die net voor de deur staat en legt ze welgeteld 5 meter af, om daarna bij ons thuis in de grote voorraaddoos plastieken zakken te belanden... De meeste "lichtere" zakken worden hier nog hergebruikt voor de vuilbak (en dan nog gaan ze trager buiten dan ze binnen komen), maar de grotere... die stapelen zich alleen maar op. Als iemand een idee heeft om die op een of andere nuttige manier te verwerken, laat maar horen.

Een eerste stap voor mezelf is zeker iets kordater durven reageren als mensen toch aandringen om een zakje mee te geven.

Een tweede stap is misschien de tas die mee gaat aantrekkelijker maken, zodat de kassier(ster)s met plezier hun producten in die tas steken. Hopelijk is daar met dit nieuwe tasje aan tegemoet gekomen:

Aangezien het meestal mijn man is die de boodschappen doet, koos ik voor een neutraal stofje uit de eerste reeks van Soft Cactus, vorig jaar meegebracht van het Stoffenspektakel in Luik. Wel grappig om te zien dat zowel dit stofje als dat van Lieselots slaapzak oorspronkelijk voor een rokje bedoeld waren. Nu kan ik toch moeilijk nog in een rokje gaan rondlopen gemaakt uit dezelfde stof als mijn herbruikbare tas, wel? :-)

Helaas staan de "Pikes" niet, zoals gedacht, loodrecht, waardoor elke poging om de randen netjes volgens het patroon recht te krijgen schromelijk mislukten (je ziet dat de boven- en onderrand mooi de figuur volgen, maar de zijranden schuin lopen).

Met zijn halve meter hoogte een ideale zak om al je boodschappen in te gaan doen... hoewel mijn man het voorlopig te mooi vindt om daarvoor te gebruiken :-) Bovendien weet ik niet hoeveel gewicht het kan dragen vooraleer de hengsels doorscheuren. Ze zijn dan wel verstevigd, maar fruit en groenten gaan al gauw vele kilo's wegen en dit is toch maar een licht katoentje...

Anderzijds ook lekker groot om mee naar de bib te gaan, hoewel wij meestal zoveel boeken moeten meenemen dat ik, ook hiervoor, twijfel of dat zakje er wel sterk genoeg voor is...

In elk geval zal het vanaf nu binnen handbereik zitten als er nog eens een kassier een poging onderneemt om me met een plastiek zakje op te zadelen :-)

Dit projectje werd gemaakt in het kader van de Zo Geknipt 2 Sew Along. Neem gerust eens een kijkje op mijn blogberichtje daar voor mijn tip bij het "oprollen".

 
Stof: Wickey Pikes Groen, Stoffenspektakel Luik (2014)
Patroon: Zo Geknipt! 2 (Project 4 - Driehoeksverhouding)
Tijd: 1,5u voor een eerste tasje (een tweede zou gegarandeerd veel sneller gaan) eens de stofjes gekozen zijn (wat me waarschijnlijk meer tijd gekost heeft dan het ineen stikken ;-))

Zachte nacht

Ik ben het volledig met Riet&Lies eens: er bestaat geen rustgevender beeld dan kijken naar je kind dat zich heeft overgegeven aan de rust van mooiedromenland. Als je kind dan ook nog eens warmgehouden wordt in een heerlijk zacht slaapzakje, dan is dat beeld nog eens des te mooier. Ik had dan ook niet veel nodig om me te laten verleiden door het slaapzakje uit Zo Geknipt! 2, ook al stond het dan qua moeilijkheidsgraad op de op één na moeilijkste plaats. Voor een maatje "0 maanden" heb ik op dit moment het perfecte model in huis, dus ik kon het maar beter niet te laag op mijn todo-lijstje zetten. Dit was een "nu!"-projectje en een aangename afwisseling met het naaien van de doopsuikerzakjes.

Voorbereiding

Het eindresultaat is altijd zo afhankelijk van een goeie stofkeuze/combinatie, waardoor dit voor mij een heel leuk, maar nogal tijdrovend proces kan zijn. Alle mogelijke combinaties worden dan uit de stoffenbakken gehaald (met als gevolg dat die er intussen als een rommeltje bij liggen). Eens ik er echter uit was met welk type voering ik wou werken (ik koos voor rode badstof), was de keuze voor de buitenstof snel gemaakt. Voor de ritsstrook onderaan vond ik een leuk bijpassend stofje: turquoise met grijs in verweven, wat het een leuk kleureffect geeft (helaas niet zo goed zichtbaar op de foto's). Voor de voering van de strook vond ik het beter bij badstof te blijven en dus haalde ik blauwe badstof van de recyKleerstapel, een overschotje van een eerder recyKleerprojectje, waarbij een babybadhanddoek naar een slab met mouwen herwerkt werd. Zoals ik toen al liet zien, is het niet de meest kwaliteitsvolle badstof, wat 10 cm extra opleverde eens de stof vastgestikt werd ;-)

Onlangs heb ik me laten verleiden tot de aankoop van die alom geprezen kamsnappers, dus in dit projectje zou ik mijn eerste ervaring ermee opdoen.

En zo ontbrak er me enkel nog een rits van 85cm vooraleer ik erin kon vliegen. Helaas, nergens in huis een dergelijke lange rits te vinden. Aangezien ik momenteel niet zo makkelijk de deur uit geraak om een bakstenen winkel binnen te stappen, maar ik er toch meteen aan wou starten, doorzocht ik mijn recyKleerstapel en ontdekte daar een versleten sportzak van Brantano. De rits van de bovenflap bleek nog in perfecte staat te zijn en net 95cm lang. Perfect om op de goede lengte bij te knippen. Mijn man was zo lief om die netjes voor me los te tornen (dank u, schattie!) en zo was ik klaar voor de start.

Proces

Ik zag in blogland tot op heden nog maar 3 versies van dit slaapzakje verschijnen en dat bij 3 officiële patroontesters: SoFilles, MissyN en Madeline. Zoals zij al waarschuwden, moet je er wel je tijd voor nemen. Ik heb er zelf van begin tot eind 2 dagen aan gewerkt (trek hier wel de nodige tijd voor borstvoeding en verzorging van Lieselotje, etenstijd en tijd voor de andere 2 kindjes en de man van af). Bij sommige stappen heb ik de uitleg wel een paar keer opnieuw moeten lezen, vooraleer ik snapte wat er bedoeld werd, dus je moet er zeker je aandacht wel bij hebben, maar als je alles netjes volgt, kom je er wel.

Een paar opmerkingen/tips:
- Op het patroontje voor 0 maand komt de aanduiding voor de bovenste knoop iets te hoog (over de bovenkant van het voorpand). Ik bepaalde dus pas op het einde de exacte positie van de kamsnaps, zodat ze toch alledrie even ver van elkaar verwijderd zijn.
- Het keren door de smalle schoudernaden van een maat 0 maanden (stap 36) was geen lachertje met die dikke badstof! Na lang sukkelen lukte het me uiteindelijk toch door te beginnen met het laagste punt van de slaapzak en de voering eerst, daarna pas de buitenstof.
- Bij het bevestigen van de ritsstrook (stap 41) raad ik je aan misschien eerst even de pagina om te slaan en de "Huh?" te lezen vooraleer je met het vastspelden begint, of je mag net als mij opnieuw beginnen ;-)

Resultaat

Na het doorlopen van de 59 stappen, mag je dan trots een superzachte versie van de slaapzak rond je kleintje wikkelen. Weg met de handdoek die ik de eerste dagen gebruikte voor extra warmte onder het lakentje en dekentje :-)

Ik vind het nog zo leuk dat die badstof net om de randjes komt piepen...

 

De eerste ervaring met de kamsnaps was een succes te noemen. Wat een verademing na het geklungel met hamerdrukknopen!

 

Misschien was er voor gekozen omwille van symmetrieredenen, maar voor mij had de paspel aan de flap wel nog net mogen doorlopen tot aan de ritsstrook om zo voor een mooie overgang naar het voetendeel te zorgen.

Op model ziet dat er dan zo uit:

Om jullie een idee te geven hoeveel plaats er nog is aan de voeten bij een klein meisje van anderhalve week (vanmorgen door Kind & Gezin gewogen: 3kg180):

Ik hoop dat ze het dus toch nog wel even kan dragen.

Voor dikkepoepenbaby'tjes met herbruikbare luiers, zoals ons Lieselot, is er (gelukkig!) net voldoende plaats voorzien in de breedte.

Rode stof met bloemetjesmotief: Stoffenspektakel Luik 2014
Rode badstof: Stoffenspektakel Leuven
Turquoise stof: Stoffenspektakel Namen 2013
Blauwe badstof: recyKleerstapel

Status Stashbusting 2014:
Out: 34
In: 76

Picknick op de Bijen- en orchideeëndag

Regionaal Landschap Zuid-Hageland zette zondag in het domein van Kwabeek in Boutersem de bijtjes en orchideeën in de bloemetjes. Startend met een heerlijke lentepicknick onder een stralend lentezonnetje. Kon ik eindelijk voor het eerst dit jaar mijn picknickdekentje boven halen! :-)

Het picknickdekentje maakte ik vorig jaar al, op basis van het Zo Geknipt-boek, maar geraakte tot nu toe nog niet geblogd. Ik koos er wel voor om de volledige breedte van mijn stof te gebruiken en het zo groot mogelijk te maken. Het stofje leek me ideaal voor een picknick in het gras en werd er dan ook speciaal voor uitgekozen op het stoffenspektakel in Namen vorig jaar. Voor de onderkant koos ik een waterafstotende groene stof, voor geval het gras nog wat vochtig zou zijn.

Hier nog wat binnenfotootjes. Vandaag is het jammer genoeg niet het ideale weer voor buitenfoto's,

Pedro wou voor de gelegenheid nog wel eens poseren.

maar zondag was het dat gelukkig wel op de bijen- en orchideeëndag!

Ik mocht er de kindjes helpen met het maken van kaarsjes uit bijenwas.

terwijl de jongens naar hartelust konden klimmen...

of voorbereidingen treffen voor het maken van een bijenhotel...

En ook de (vier ;-)) Boutersemse  reuzen waren aanwezig!

Moederkesdag 2013

Zondag was het moederkesdag. Omdat ik het zoveel leuker vind iets zelfgemaakts te geven waar met heel veel plezier aan gewerkt is, rolden er hier opnieuw 2 kadootjes van onder de naaimachine. Eentje voor mijn eigen mama en eentje voor mijn schoonmama. Allebei uit Zo Geknipt. Ja, ik vind dat gewoon een keigoe boekske, met heel duidelijke beschrijvingen en leuke resultaten, dus de laatste tijd volgen wel vaker eens kadootjes uit dit boek :-)

Voor mijn eigen mama maakte ik de omkeerbare tas, maar eentje die door de keuze van de stof (iets zwaarder van buiten en heel licht van binnen) niet echt omkeerbaar kan gebruikt worden.
De tas werd volledig uit gerecycleerd materiaal gemaakt.
Een paar maand geleden stond op een avond ineens een hele zak vol oude kleren aan onze voordeur. Van een lieve buurvrouw een beetje verder uit de straat gekregen "om te recykleren". In die zak zat ook een picknickkleed waar aan de zijkant een grote vlek opzat, waardoor het onbruikbaar geworden was. De kleur combineerde toch zo leuk met een matrasovertrek, die ik nog maar onlangs (eigenlijk met de bedoeling als proeflapje voor de naailes te gebruiken) uit de voddenmand van mijn mama gehaald had, en waar alleen de rand nog echt bruikbaar van was. De rest was helemaal afgetrokken door jarenlang gebruik. Ik vond het wel leuk om mijn mama op deze manier een kadootje te bezorgen uit een stofje dat zij eigenlijk eerst weggooide, waardoor het op dezelfde plaats, maar onder een andere vorm een nieuw leven kon starten. Het hengsel is uit de buitenrand van het picknickkleed gemaakt en om het geheel nog wat op te vrolijken, naaide ik er op het einde met de hand nog een gehaakte bloem op. Niet zelf gehaakt, nee, dat moet ik toegeven, dat kan ik niet. De bloem komt uit de LUSY decoratieset van IKEA.
Het geheel werd netjes opgevouwen en in een zakje gestopt waar oorspronkelijk babysloefjes inzaten (mijn verzamelwoede komt toch wel regelmatig van pas ;-)) Nog een tag "A gift for you" eraan vastgeplakt en het pakje was klaar om naar het westen van het land te vertrekken.

Omdat moeders BROODnodig zijn... een broodmandje voor de mama van mijn ventje.
In plaats van schuimrubber, verknipte ik een oude placemat. Dat ging opvallend vlot. Die placemats hebben net de goede breedte en je kunt het makkelijk op zijn plaats krijgen zonder risico dat het materiaal gaat scheuren. Waar ik even schrik voor had, was het omstikken op het einde, maar die naald gaat gewoon vlotjes door het materiaal heen. De stofjes komen van het Stoffenspektakel in Namen (wie goed zoekt, vindt ze hier wel tussen). Gevuld met een aantal Fairtrade en Bio-producten, ging het als ontbijtmandje richting schoonmama.

En de mama van mijn 2 eigen kapoentjes ;-) kreeg die dag deze hele lieve attenties, waar ze super-super-superblij mee is!