In't nieuw

Waaaw, wat een zalig zonnetje!! Je krijgt er volop zin van om terug buiten te komen, om wat in de tuin te werken, om te gaan fietsen, of ... om terug te gaan naaien. :-) Het geeft terug een vonkje energie, iets waar het me de laatste maanden serieus aan ontbrak. Vrijdag besliste ik eens een dagje voor mezelf te nemen. Behalve de wetenschap dat ik daar enorm deugd van gehad heb en dat wat regelmatiger zou moeten doen, leverde het ook een astronautenpyama voor onze Jasper op, een bijna exacte kopie van degene die ik een paar weken ervoor voor grote broer afgewerkt had. Gedachten op nul en naaien maar ;-) Ik kreeg er zo de goesting mee terug dat ik zaterdag ineens verder zette met een nieuw ensemble voor ons Lieselotje.

Niet dat ik de laatste tijd niets meer deed: ik maakte in de naailes dit jaar al een bloes en een T-shirt voor mezelf, en daarbuiten voor het eerst iets voor mijn ventje (de kaptrui voor mannen uit LMV) en een berenkaptrui voor de oudste zoon. Nu was het dus de beurt aan de jongste zoon en de dochter.
Het voelde vooral ook goed te merken dat ik na 5 jaar naailes eindelijk voldoende ervaring blijk opgedaan te hebben om het aan te durven mijn eigen ding te doen met een patroontje.

Hier een korte blik op de bijna identieke astronautenpyama's voor de jongens. De ene was al wat wakkerder dan de andere, of moet ik zeggen: de ene had al wat meer zin in een fotoshoot dan de andere :-) Ik weet het, 't zijn zomerpyama's, niet echt het seizoen ervoor, maar ja, als ze't in hun kop hebben, hebben ze't niet in hun gat...

Voor Lieselot maakte ik dit broekje uit de laatste Ottobre. Ik kocht het stofje oorspronkelijk voor een van de jongens, met het idee er een kaptrui van te maken. Ik was er toen nog van overtuigd dat de print leeuwtjes voorstelden (jullie ook?). Uiteindelijk vond ik het kleur toch geschikter voor meisjes en bovendien stelde ik nu ook vast dat de manen eigenlijk geen manen waren, maar dat het om beertjes met een kroontje ging binnen een bloemachtige print.

Een leuk modelletje om te maken!

Het broekje voor Lieselot

Om een of andere reden heb ik altijd de neiging naar een stofje met een print te grijpen. Dit keer deed ik dat eens bewust niet. Omdat ik geen bijpassend kleur in de stoffenkast had, maakte ik het volledig in het geel, maar daardoor komen de raglanmouwtjes wel iets minder goed uit. Uit een restje berenstof knipte ik een beertje en maakte hieruit een applicatie voor het T-shirtje: perfect als T-shirtje alleen te dragen, maar ideaal in combinatie met het broekje.

Het bijpassend raglan T-shirtje: het patroontje voorziet een iets langere achterkant.

 Samen geeft dat dit ensemble'tje

En blij dat ze er mee is :-)

Stof: Gele tricot van stoffenspektakel, berenstof (geen idee meer)
Patroon: Ottobre Lente 1/2016 (Diagonal tricotbroekje en Skogsdjur raglan shirtje) - maat 80
Voor de pyama's: "Pyama Party" van Hilde Leysen (Maat 104 en 116)
Tijd: een avond per stuk

On the road...

Ongeveer een maand terug kocht ik bij Sandra van de blog Jade & Stig Muisjes via FB een hele hoop Ottobre's (zelfs het recentste nummer deed ze al bij haar pakketje!) en een aantal oudere Knipmodes en Knippies. Ik had al zoveel positiefs gehoord over die Ottobre's maar ik had er zelf nog nooit iets uit gemaakt. Tot nu dus: ik maakte voor het eerst een T-shirtje, naar het patroon "On the Road" uit Ottobre 1/2013. Gisteravond om 23u afgewerkt, vanmorgen om 8u al meteen aan om naar school te vertrekken :-)

 

 

 

De felle kleurtjes spatten van het scherm af. Hij lijkt er in elk geval heel blij mee :-)

De stof had ik al bijna een maand of 10 in mijn kast liggen, meegebracht van het stoffenspektakel in Maastricht vorig jaar. Ik was me er toen duidelijk nog totaal niet bewust van dat je echt niet veel stof nodig hebt voor zo'n kleutertje. Ik geloof dat ik nog een T-shirt of 3 uit die stof kan maken, maar toch ga ik deze meerekenen in mijn stashbusting, want uiteindelijk heb ik het gebruikt waarvoor het bedoeld was ;-)

Status Stashbusting 2014:
Out: 22
In: 27

Nieuwe T-shirtjes

Willem kreeg voor zijn verjaardag een paar maanden terug van oma en opa 2 nieuwe basic T-shirtjes. Dit is er eentje van.

Ik vond dat die best wel wat mocht opgevrolijkt worden, dus flockte ik er deze robot op.

En toen kon ik even niet meer stoppen. Mijn ventje ging bij de Hema nog een gele en een rode T-shirt halen, zodat ik me nog wat verder kon uitleven ;-) Tot mijn flocks op waren...

Perfecte timing voor deze stoere jongens-T-shirtjes, want deze week is het de "week van de vrolijke kleuren" in zijn klas en mogen ze zich elke dag in de juiste kleur kleden, om het extra kleurig te maken :-)

En nu maar hopen dat ik niet dezelfde 'stommiteit' bega als Soetmin van Verne & Jasper, die haar Verne in compleet blauwe outfit naar school stuurde op de rode dag ;-)

Vandaag gaat de moto mee naar school, want het is "gele dag"! Zeker weten!

Charlie

Zie die aapjesstofjes daar eens blinken...

... al een half jaar lang.
Ongeduldig aan't wachten om herwerkt te worden tot dit Charlie shirtje.

Omwille van de recykleerveertiendaagse is het in november niet meer geblogd geraakt, maar dit werd mijn UFO voor vorige maand: een Charlie voor Willems 3e verjaardag!

2 jongetjes in huis, dus er werden ook meteen 2 kleurtjes voorzien.

Ik had al zoveel mooie resultaten gezien en ik begon dan ook met volle goesting aan mijn allereerste Charlie!
Omdat ik nog niet goed kon inschatten hoe groot de maten zijn, maakte ik een "testje" op de kleinste maat (maat 92). Als het voor de oudste niet meer past, dan zeker nog voor de jongste, dus dan kan ik mijn tweede versie naargelang voor wie het het beste past, aanpassen naar de grotere of kleinere versie. En met de wintermaanden in het vooruitzicht, koos ik vanzelfsprekend voor de versie met de lange mouwen. Dit is echt een zalig patroontje, heel goed uitgewerkt. Er kan gewoon niets fout gaan. Als je natuurlijk fris genoeg bent op het moment dat je het patroontje uitknipt. Ik heb in het begin wel wat gesukkeld met de zwarte en groene lijntjes op het patroon. In plaats van netjes op de groene lijnen te knippen, was ik al begonnen op de zwarte (ahja, waarvoor dienden die anders?). Maar al snel bleek dat er iets niet klopte. Ik plakte alles terug aan elkaar en knipte opnieuw, nu op de groene en pas toen werd duidelijk waarvoor die zwarte lijnen dienden... Om ervoor te zorgen dat de vier patroondelen netjes aan elkaar geplakt werden, moesten die zwarte lijnen mooi overeen komen.

Nu, eens deze eerste stap overwonnen, ging alles heel vlotjes. 
De Charlie werd gevoerd met een donkerbruine tricot en ook de mouw- en tailleboordjes werden uit diezelfde tricot gemaakt (dus niet uit boordstof). Dit was echt een plezier om te maken en ik ben ontzettend blij met het resultaat!

De gele versie wordt toch een maatje groter, want hoewel Willem normaal wel een 92 heeft, is deze toch een beetje aan de kleine kant. Ideaal dus voor Jasper.
Wil je al eens piepen hoe de gele versie er binnenkort zal uitzien, neem dan vlug een kijkje hier bij Pieke Wieke.

Van T-shirt naar rok

Hij zat niet in mijn oorspronkelijk stapeltje met de stuks die ik wou recyKleren, maar zie eens waar mijn oog nu op gevallen is...

Je zult het misschien niet geloven (en hij zal misschien niet graag hebben dat ik dat vertel), maar euhm, mijn man heeft hiermee ooit nog rondgelopen. Echt waar! Een heus T-shirt uit de jaren '80! Het komt nog van bij Mac en Maggie's, een modeketen die maar 20 jaar bestaan heeft, van 1976 tot 1995. Als T-shirt zie ik me dat echt niet meer dragen, ook niet gerestyled. Maar een rokje? Hmmms, ja, dat zie ik wel zitten!

Uit respect voor de jaren '80 tornde ik de mouwen los in plaats van ze te knippen, waarna ik wel bruutweg het bovenste stuk afknipte op een lengte die me wel fatsoenlijk leek. Oorspronkelijk dacht ik de reep die ik erboven over had nog te kunnen gebruiken voor een tailleband, maar die was niet breed genoeg meer, dus bracht ik op het stoffenspektakel in Maastricht vorig weekend een stuk boordband mee in een kleur die er wel bij pastte. Ideaal! 
Ik draaide het stofje binnenstebuiten, trok het over mijn billen en liet mijn ventje speldjes zetten. Met een grote steek voorlopig vastzetten, even passen en daarna vlotjes onder de overlock doorhalen.

Boordband eraan en hups, klaar. Een heel snel projectje!

Trein-T-shirt

"Tein! Tein! Tein!"
Dat is het enthousiaste geroep van onze Willem, die in de wolken is met zijn "nieuwe" T-shirt! Nu hij al een paar keer mama mee afgezet heeft aan het station 's morgens en de trein (inclusief alle reizigers) heeft uitgezwaaid, is hij er dol op. Ideaal dus, dit trein-T-shirtje. Of hoe een gewoon effen blauw T-shirtje van de HEMA er in 10 minuten tijd veel vrolijker kan gaan uitzien...

Helemaal tevreden ben ik toch niet van die strijkapplicaties... Dit is al de tweede die ik probeer, en ze houden gewoon niet, hoelang of hoeveel keer ik er ook over strijk. Ik hoef ze zelfs nog niet te wassen, of ze komen al terug los. Ook deze moest ik dus nog even helemaal rondomrond stikken met zigzagsteek. De eerste was een kikker en ik kan jullie garanderen: niet makkelijk, die lange smalle tenen! Ligt het aan mij of hebben jullie dezelfde ervaring?

Waterval-T-shirt

Een trimester lang ben ik er in de naailes mee bezig geweest, maar nu is ze eindelijk af: mijn eerste T-shirt! Pakweg de laatste 5 lessen dacht ik steevast "Volgende week raakt het zeker af, er moet niet veel meer gebeuren..." en telkens opnieuw werd ik weer verrast door het feit dat alles langer duurde dan verwacht.
Omdat ik dit watervalshirtje uit de XL-rubriek van de Knipmode van juli 2012 zo mooi vond, wou ik het per se maken, ook al wist ik dat ik zelfs de kleinste maat nog serieus wat zou moeten verkleinen. En zo was het ook effectief: bij de eerste pasbeurt leek het wel een patattenzak, echt waar, eens te meer omdat dit op zich al een heel los model is.
De kleuren kwamen zo mooi uit in het boekje, dat ik er iets gelijkaardigs uitzocht op het stoffenspektakel. En voila, na vele uren zwoegen is dit het resultaat: